DÃœN GECE RÃœYAMDA 5

 Elinde, soba borusu gibi yuvarlanmış, kenarları kıvrılmış bir deste kâğıt. Belli ki epeyce bir zaman dükkânları dolaşmış sürekli aynı soruyu sormuş ve aynı olumsuz cevapları almış olmaktan dolayı farkında olmadan gayri ihtiyari kâğıtların kenarlarıyla oynamaktan kâğıtlar artık kıvrım kıvrım olmuş. Terleyen ellerin geriye kalan ter izleri kâğıtların yuvarlanmış son sayfalarına iyice sinmiş ve kâğıt artık renk değiştirmeye başlamış. Sanki bir kitapçığın veya bir broşürün kapağı gibi ayrı bir renk almış. Kâğıtları tutmaktan kirlenmiş ve artık elinde tutmaktan da bıkmış şu kâğıtları atacak bir çöp bidonu bulsam da atsam ve artık bu eziyetten kurtulsam ve geldiğim gibi geri dönsem der gibi bir halde içeri girdi.

 

—iyi günler abi

 

İyi günler derken, bu kesinlikle sonuncu iyi günler diyerek içeri gireceğim dükkân olacak ve olumsuz sonuç aldığımda da doğru Esenler’e otobüs terminaline gideceğim diye içinden geçirdiği anlaşılıyor hemen. Hatta bunu olayı dikkatle izleyen komşu esnaflar da anlamış olacaklara ki yaşı henüz 25 civarlarında olan bu genç adamı uzaktan ve kapı önlerinden sanki başka bir şeyler yapıyorlarmış havasında dikkatle izliyorlar.

 

—iyi günler buyurun

—abi benim bestelerim var onları değerlendirmek istiyorum.

 

Beste derken yazmış olduğu şiirlerden bahsettiğini anladım fakat yine de şüpheyle

 

—şarkı sözlerimi yoksa şarkı sözleriyle beraber onların müziklerimi demek istiyorsun

 

—abi şiirlerim var işte beste değil mi onlar

—şiirlerin olabilir ama onlar müziklendirilince beste oluyor

—siz onlara müzik yapar mısınız?

—şiirlerini görmem lazım, fakat aynı zamanda noterce tasdikletilmiş olmaları lazım.

 

Bu arada bir telefon geliyor.

—aloo buyurun DAMDIRA MÜZİK

—alo iyi günler ben samsundan arıyorum telefonunuzu bir arkadaş verdi. Demo yapmak istiyorum da kaça mal olur.

—yapacağınız demoya göre değişir, ne tarz yapılacak onu bana söylerseniz belki bir şeyler söyleyebilirim.

—5 şarkım var onları bazı yerlere dinletmek için ve kendime hatıra olsun diye yapmak istiyorum

—önce buraya gelmeniz gerekiyor. Nasıl bir şeyler olduğunu görmemiz lazım ondan sonra fiyat söyleyebiliriz..

—yine de tahminen ne kadara mal olur söyleseniz bana

—dediğim gibi önce müziklerinizi getirmeniz lazım, onları dinlememiz lazım, hangi tarz olduğunu ve demo yaparken hangi müzik aletleri gerekiyor onlara karar vermemiz lazım ve siz özellikle hangi müzik aletlerinin çalınmasını istiyorsunuz, ayrıca bu müzik aletlerini ünlü çalgıcılar mı yoksa ünsüz çalgıcılar mı çalsın onu söylemeniz lazım. Ancak ondan sonra ne kadar bir fiyata demonuz biter söyleyebiliriz.

 

Şiirlerini getiren arkadaşa döndüm tekrar.

—şiirlerin noter tasdikli mi onu söylemedin daha

—nasıl yani

—notere gidip tasdikleştirdin mi diyorum şiirlerin sana ait olduğuna dair noterde tasdikleştirmen lazım da onun için soruyorum.

—valla abi bütün bunları ben yazdım kimseden çalmadım hepsi tamamen bana ait.

—iyi de bunu başkası çalarsa ve kendi adına gider noterde kayıt ettirirse hak talep edemezsin bunu biliyor musun?

—olur mu abi kimse çalamaz çaldırmam

—ama burası Unkapanı

—abi sen bana yardımcı olursan bunlara müzik yaparsan sevinirim

—önce tasdikleşme işini hallet daha sonra gel beraber bakalım

—tamam abi ben bir çıkıp bakayım sonra gelirim

—dikkatli ol Unkapanı’nın kurtları kapmasın

 

Dedikten sonra şair arkadaş gitti. Ben de kendime gelmek için oturdum. Uyumaya başlamışım bile. Gözlerim kapanmış. Horlamaya bile başlamışım. Artık rüyamla baş başayım kimse beni rahatsız edemez. Rüyamda ise boş bir alandayım. Gökyüzü masmavi. Tarlada koskoca bir kumbara var.

Kumbara öyle büyük ki para atılan deliğine ulaşmak için merdivenle çıkmak gerekiyor. Biraz zaman geçince merdivenin başına birer birer insanlar gelip kuyruk olmaya başlıyor. Kuyruk öyle uzuyor ki belli aralıklarla kebapçılar, dönerciler, inşaat işçileri ve en önemlisi yapımcılar ve onların yapımcılığını üstlendiği albümlerin satıldığı stantlar sıralanıp gidiyor.

Merdivenin başında sıra bekleyenler ellerinde şiirlerinin yazılı olduğu kâğıtlar ve dosyalar var. Kiminin elindeyse kendi amatör kayıtlarının ses bandları. CD kayıtları vs…

 

Gözlerimi kuyruktaki insanlardan alıyorum ve kumbaranın olduğu yöne çeviriyorum. Kumbaranın altından bir şeyler damlıyor gibi geliyor bana. Biraz daha dikkatlice bakıyorum.

Damlayan şeyin ne olduğunu daha iyi görmek istiyorum. İçimden birden bire koşmak, kumbaranın olduğu tarafa doğru koşmak geliyor. Yerimden fırlıyorum, koşuyorum koşuyorum, koşuyorum. Kumbaranın yanına ulaştığımda damlayan şeyin KAN olduğunu görüyorum.

 

—abi uyan demo için biri geldi diyor yardımcı eleman.

 

Şahin çokbilir

07.04.2006 Ä°stanbul